مردانی خاموش و در هیاهو

قدرت سگ فیلمی در ژانر وسترن است که جین کمپیون کارگردان زن کم‌کار اما موفق نیوزیلندی آن را ساخته است. کسی که با ساختن چند فیلم انگشت­‌شمار، هم موفق به دریافت جایزهٔ اسکار شده و هم شیر نقره‌ای بهترین کارگردانی جشنوارهٔ ونیز و جایزهٔ اصلی جشنواره کن را گرفته است. قدرت سگ از رمانی به همین نام نوشته‌ توماس ساویج اقتباس شده؛ هرچند با دیدن فیلم تفاوت‌های رمان و فیلم را احساس خواهید کرد. فیلم فضای جدی‌تر و سیاه‌تری دارد، درحالی که رمان قدرت سگ اندکی شادتر است. قدرت سگ تولید مشترک سه کشور آمریکا، کانادا و نیوزلند و از ساخته‌های نتفلیکس است که نشان می‌دهد این شرکت پخش آنلاین، تنها به دنبال فیلم‌های عامه‌پسند نیست و با توجه نشان دادن به ذائقهٔ مخاطبان خاص‌پسند، دارد جای پای خودش را محکم می­‌کند.

بندیکت کامبربچ در نقش فیل بوربانک و جسی پلمونز در نقش جورج بوربانک، دو برادر صاحب مزرعه و گلهٔ‌ بزرگی از گاو هستند. همه چیز به شکل عادی در جریان است تا اینکه جورج بوربانک با رز (با بازی کرستین دانست) ازدواج می‌کند. زنی که پسری نوجوان به نام پیتر (با بازی کدی اسمیت‌مک‌فی) دارد و شوهرش را از دست داده است. فیل بوربانک از آغاز رفتاری را نشان می‌دهد که گویی از آمدن رز ناراضی است و این نارضایتیِ او، حالتی از ترس را در رز به وجود آورده است. بیماری روحی رز رفته رفته بروز می‌کند تا جایی که گاهی او را غرق در حالات بیمارگونه­‌اش می‌­بینیم، گرچه این وضع پیش آمده، به تمامی حاصل ترس او از فیل نیست و ریشه در گذشتهٔ تلخش دارد؛ زمانی که همسر مردی الکلی بوده که خودش را به دار می‌­آویزد و هضم چنین حادثه­‌ای از توان رز و پیتر خارج بوده است.

بازی‌های یکدست و کارگردانی هوشمندانه

قدرت سگ از آن دسته فیلم‌­هایی است که ریتم کندی دارد. با این وجود مخاطب را پس نمی‌زند؛ بلکه جزئیاتی مثل بازی روان بازیگران توجه مخاطب را جلب می‌کند. در صحنه‌ای از فیلم، که درون کافه رز می‌گذرد، فیل بوربانک سیگارش را با آتش زدن یکی از گل‌های کاغذی روی میز روشن می‌کند و به گونه‌ای سیگار را به دست می­‌گیرد و آن را می‌­کشد که صرف دیدن آن جذاب است؛ در حالی که آن طور که در یکی از اپیزودهای برنامهٔ فیلم‌­خوره که دربارهٔ قدرت سگ ساخته شده گفته می‌شود، در واقع از سیگار بیزار است و هر بار با کشیدن سیگار در پشت صحنه دچار تهوع می‌شده است؛ اما در فیلم می­بینیم که او به طرز شاهکاری به سیگار پک می‌زند. یا در یکی از صحنه‌ها که گاوی را ذبح می‌کند، به نحوی این کار را انجام می‌دهد که گویی گاوچرانی واقعی است‌. در چند صحنه از فیلم ما پوزخندهایی ترسناک را از فیل می‌بینیم که حالتی از ترس و حسادت را با هم در خود دارد. کامبربچ به خوبی به مخاطب القا می‌کند آدم حسودی است اما به تدریج پختگی شخصیت بروز می‌کند و پیتر را هم از انفعال بیرون می‌آورد.

اگر در هر فیلم در انتظار تکرار فرم‌های گذشته و امتحان‌پس‌داده هستید، قدرت سگ شما را راضی نخواهد کرد. اما اگر به دنبال فیلم‌هایی هستید که از فرم­‌های معمول روایی تبعیت نمی‌کنند، این فیلم شما را حیرت‌زده خواهد کرد. فیلمی در ژانر وسترن که کاملاً وسترن نیست؛ در آن نه خبری از اسلحه است و نه درگیری­‌های کابوی‌ها. خشونت­‌های بیرونی معمول فیلم‌های وسترن در این فیلم تبدیل به احساسات درونی شده‌­اند، انگار درامی در قالب وسترن درون شخصیت‌ها در جریان است. چیزی که بیش از همه مخاطب را جلب می‌کند، کارگردانی بی‌نظیر جین­ کمپیون است. او به خوبی از عهدهٔ بازیگردانی فیلم برآمده و فضایی را برای بازیگران ساخته که همهٔ آنها به درک بی­‌نظیری از نقش رسیده‌اند و بازی یکدستی ارائه می‌دهند. کمپیون با این فیلم ثابت می‌کند که اگرچه به عنوان یک فمنیست شناخته می‌شود ولی شناخت ویژه‌ای هم از مردها و دنیای درونشان دارد.

قدرت در چیست؟

اگر افراد را برحسب علاقه به وسترن به دو دسته تقسیم کنیم؛ دستهٔ اول آنهایی که دیوانهٔ وسترن هستند و دستهٔ­ دوم آنهایی که ترجیح دیگری دارند و فیلم وسترن نمی‌بینند و بخواهیم فیلمی را مثال بزنیم که مخاطبانی از هر دو دسته خواهان دیدن آن هستند قدرت سگ یکی از بهترین نمونه‌ها برای این منظور است. فیلمی که فضای شهر و روستا را در کنار هم به زیبایی به تصویر می‌کشد و همان قدر به قواعد ژانر احترام می‌گذارد که به مایه‌ها و دلمشغولی‌های خارج ژانر وسترن توجه نشان می‌دهد. در جایی از فیلم وقتی یکی از شخصیت‌ها در حین تمرینِ رقص بغض می­‌کند و دلیل بغض و اشکش این است که چقدر خوب است که اکنون تنها نیست، فیلم ما را یاد خودمان می­‌اندازد که چه وقت‌­هایی از تنهایی غمگین شده‌­ایم و چه ساعاتی که از ناباوریِ لحظه­‌های خوب، اشک شوق ریخته­‌ایم. پیش آمده است که در زندگی با شخصی آشنا شده­‌ایم که زندگی­‌مان را متحول کرده ولی حالا در کنارمان نیست و هربار با دیدن آنچه داریم خود را مدیون او می­‌دانیم و یادش را در دل زنده می­‌کنیم. بدون تردید هنگام تماشای فیلم از خود سوال می­‌کنیم که قدرتمند چه کسی است؟ قدرت در چیست؟ در تنهایی؟ در شجاعت؟ در بی­‌نیازی؟ و شاید در ذهن هر کداممان بسته به تجربه­‌های که تاکنون در زندگی شخصی‌مان داشته‌ایم پاسخی باشد و این جواب‌­های گوناگون، در واقع مسیرهای مختلفی برای فهمیدن و هم‌ذات‌پنداری با فیلم است و همین واقعیت بهترین شاهد برای جذابیت بالای قدرت سگ به شمار می‌رود.

 

کارگردانجین کمپیون
نویسندهجین کمپیون
IMDB۸.۳
Rotten Tomatoes۸۳%
Metacritic۷۴%
ژانرDrama/ Western
درام/ وسترن
زمان نسخه جهانی فیلم۲ ساعت و ۶ دقیقه

 

نویسنده: فائزه رمضانی

منتشر شده در بلاگ فیلم‌نت در تاریخ ۱۱ آبان ۱۴۰۰

نوشته های مرتبط

Leave a comment